Dag stoere Siri…

Geschreven door Josanne

Josanne (1980) is strafrechtjurist, studie-/scriptiebegeleider en groepsfitnessinstructeur. Ze is gek op schrijven, talen (spreekt er 6) en is single mom van 2 puberzonen. Ze kan niet koken.

21/09/2017

In 2008 sloot ik de iPhone in mijn hart. Vier jaar eerder kocht ik m’n allereerste iPod en sindsdien was ik fan van Apple. Na het drama dat ik had gehad met verschillende MP3-spelers, was de iPod een echte verademing. Net als de iPhone, waarop mailen eindelijk eens wél goed werkte. Ja, ok, ik ging eventjes vreemd met een Blackberry, maar sinds 2012 ben ik trouw aan de iPhone.

Siri vond ik ook een ware uitkomst. Als ik op de fiets zit met een muziekje aan, even snel aan Siri vragen hoe laat het is. Of als ik iemand moet bellen, even snel aan Siri vragen om dat voor me te doen. Iets onthouden, het weer, waar ik het lichaam van de buurman die ik net vermoordde moet verbergen, Siri was er altijd voor me. En alhoewel de telefooninstellingen tot een paar maanden geleden in het Engels stonden (inmiddels heb ik die aangepast naar Spaans), had ik Siri in het Nederlands staan. Dat was net iets praktischer, alhoewel ‘toon me de foto’s uit Antwerpen in 2015’ niets opleverde, omdat telefoontaal en Siritaal niet overeen kwamen. Maar daar was mee te leven. Voor de gewone opdrachten was Siri prima in te zetten en iedere keer als ik hem iets vroeg, dan kreeg ik antwoord van een mannelijke stem. Een echte kerel. Dat voelde goed. Als ik iets wilde weten, had Siri m’n back.

Met iedere update van iOS werd Siri slimmer. Hij kon meer, hij wist meer, hij snapte meer… Dus over de update naar iOS11 afgelopen dinsdag maakte ik me weinig zorgen. Ik was héél benieuwd wat Siri nu weer voor nieuwe slimmigheidjes wist en ik kon niet wachten om het te proberen. “Hey Siri, hoe laat is het?!” riep ik enthousiast nadat de update klaar was, maar ik kreeg de schrik van mijn leven. Siri klinkt niet langer als een stoere kerel, maar als een jongetje dat de baard in de keel heeft. Maar dát had Apple me niet verteld! Wat was dit voor onzin?!

Ik vroeg het geschokt aan Siri zelf: “Waarom is je stem veranderd?”
“Ik heb een kopje thee gedronken met een schijfje citroen.” Ik vroeg het nog een keer.
“Ik ben op menselijke les geweest.”
Heel fijn voor Siri, heel fijn. En ook heus heel fijn dat hij nu nóg meer snapt, maar toch schrik ik iedere keer als ik vraag hoe laat het is weer een beetje. Siri is gewoon Siri niet meer. Snik.

Anderen bekeken ook

Identiteitscrisis

Identiteitscrisis

Het begon zo ongeveer in oktober. Denk ik, want het gebeurde heel subtiel. Bijna net zo subtiel als hoe ik uiteindelijk in het derde jaar van de studie Franse taal en cultuur belandde.

0 Comments