Wat is het toch dat hobby’s bij mij altijd zo gigantisch uit de klauwen escaleren? Want niet alleen staat het idee voor deze blogpost al een half jaar klaar, de inhoud is inmiddels honderd keer anders dan ik oorspronkelijk bedacht had.

Wat is het toch dat hobby’s bij mij altijd zo gigantisch uit de klauwen escaleren? Want niet alleen staat het idee voor deze blogpost al een half jaar klaar, de inhoud is inmiddels honderd keer anders dan ik oorspronkelijk bedacht had.
Waar ik vanaf het begin van het jaar lekker wilde gaan knallen, besloot mijn lijf vooral lekker te gaan kuchen. Mijn nieuwe jaar begon dus op 1 februari.
Dat 2020 was toch een eh, ja, bijzonder jaar wel. Januari, februari, knipper met je ogen, kerst voorbij. Zo ongeveer.
Het duurt even zesentwintig jaar, maar dan wordt het wel écht tijd om dingen recht te zetten met die ene docent waar je naar eigen zeggen een hekel aan had.
Dat die dromen, wensen en doelen gewoon gerecycled zijn van het jaar daarvoor, ach, wat maakt het uit. Er staan weer 365 momenten voor je neus waarop je wél kunt bereiken wat je wilt. Omdat 2019 nog vers is, heb ik er weer alle vertrouwen in.
Het eind van het jaar is de tijd van de overzichten en de lijstjes. Deze artikelen lazen jullie het meest in 2018!
Het is weer die tijd van het jaar: lijstjes en terugblikken. 2018 dus. That didn’t go as planned.
Het was begin december 2002 en ik had net mijn allereerste blogpost ever het wereldwijde web op geslingerd. Het was een post over Clouseau; de band waarvan ik de cassettes (en later cd’s) tijdens mijn tienerjaren grijs draaide, met de zanger met wie ik zou gaan trouwen – hij moest me alleen nog even ontmoeten.
Je knippert een keertje met je ogen en niet alleen november is voorbij. Deze tornado had ik toch zeker niet verwacht.
Het duurde dus ook niet lang totdat iemand tegen me riep: “Christus Jo, iedere keer als ik de film Bridget Jones zie, moet ik aan jou denken!”
Al toen ik zelf nog op school zat, was een kwartier voordat de school begon een leerkracht aanwezig op het plein: pleinwacht. Ik weet dus niet beter en vind het doodnormaal.
Wie mij een beetje kent, weet dat ik een zwak heb voor de Efteling. Eigenlijk is dat zelfs nog wel zwak uitgedrukt; ik ben gewoon gek op dat pretpark.